...hafa komið hér inn alveg hreint glymrandi skemmtilegar færslur á árinu svo ekki sé nú talað um fjðldann þá er nú komið að einni svona leiðindafærslu um daginn og veginn í manns eigins lífi. Reyndar hefur margt komið uppí heilann en þar sem brjálæðisbólur íslendinga ná aldrei nema 3ja daga líftíma og ber þar hæst að nefna mótmæli við undirskrift (þávernadi en núna víxlverandi) fosætis- og utanríkisráðherra um stuðning Íslendinga við innrás Bandaríkjamanna og svo núna nýverið DV-málið(úff langt án þess að anda)...að þegar loksins er komið að því að letihaugarnir ætla nú að fara að skrifa eitthvað gáfulegt um þessi málefni er málið löngu dautt og allir sofandi eftir þessi gríðarlegu átök sem voru á þessu þriggja daga líftíma. Þannig að ég læt það eiga sig að ræða DV hér í dag þó svo að margar færslur hafi náð að myndast á harða disknum á milli augnanna.
Reyndar er ég ekki ein af letihaugunum, nema þá svona kannski að hluta. Skólinn hefur nú átt hug minn allan síðustu tvær vikur og lítið annað komist að, því þvert á það sem allir halda er fjarnám enginn hvíldartími námsmannsins heldur 40 tíma vinnuvika sem getur verið fjandi erfitt fyrir þá sem vinna venjulega 40 stunda vinnuviku og eru með fjölskyldu...ekki það að ég sé ein af þeim, samt með litla fjölskyldu og óviðurkennda leti sem helsta förunaut, þannig að ég hef náð að minnka lærdómstímann niður í klukkustund á dag og þóst svo vera að læra næstu 7 tíma, það gengur ágætlega líka, fyrir utan það að skilja hvorki upp né niður í námsefninu og öll áramótaheit fokin útí veður og vind, enda ekki skemmtilegt veður í Víkinni núna.
Ég hef bara ekkert meira leiðinlegt að segja, enda bjóst nú enginn við því.
langar samt að henda hérna inn einum leik og vona að enn sé einhver að lesa.

skrifa í skilaboðaskjóðuna og þá

1.segi ég þér eitthað handahófskennt um þig
2.segi ég þér e-ð hhk. um mig
3.segi ég þér eitthvað sem meikar bara sens fyrir mig og þig
4.segi ég þér fyrstu ljósu minningu mína af þér
5.segi ég þér hvaða dýr þú minnir mig á
6.segi ég þér hvaða litur þú ert
7ég spyr þig að einhverju sem ég hef lengi velt fyrir mér um þig.

Ok, og allir taka þátt !!!!!

...en margt sem er mun minna sniðugt, og minnst sniðugt af öllu er það sem ég gerði síðasta dag ársins 2005. Það sem ég mæli minnst með þessa dagana er að stinga vísifingri í sjóðandi sykur. Þar hafið þið það, það verður til þess að fremsti partur fingursins hverfur með gífurlegan sársauka sem fylgifisk.
Annars alveg rosalegar gleði og hamingjukveðjur til ykkar allra og vona að þið hafið það rosalega gott á nýja árinu og takk æðislega fyrir allt á árinu sem var að líða og öllum árunum þar á undan líka.
Árin mættust nú skringilega hjá okkur í Staðarhrauninu. Gamlársdagur byrjaði nú á því fyrir allar aldir að Hnoðri litli vaknaði með ælupest og ældi frameftir degi, en var þó orðinn frískur um kvöldið og gat smakkað á rjúpunum góðu sem runnu ljúflega niður með mikilli sósu, virðist sem kallinn ætli að verða álíka sósufrík og móðirin. En ekki vildi nú betur til en svo að þegar nýtt ár var gengið í garð lögðust hjónakornin í ælupest og það þarf ekki mörgum blöðum um það að fletta að við bárum okkur nú heldur aumlegar heldur en Benjamín og entumst töluvert lengur í ælunni og þótti okkur báðum held ég tvísýnt um líf okkar á tímabili...en ekki var vorkunin mikil frá einkasyninum og einkakettinum og húsið lagt í rúst svona í byrjun árs og náttúrulega tilvalið að byrja á hinum ýmsu uppátækjum eins og að sópa úr gluggakistunni og sjónvarpsskápnum á gólfið berja potta og glerkrúsir og sofa sem minnst því ekki voru foreldrarnir á hlaupum að banna honum hitt og þetta, annars góður dagur sko.

Enn og aftur Gleðilegt Ár,

...að magi, björgunarhringir og bakkeppir hristist þegar gengið er á eðlilegum hraða frá ísskáp að sjónvarpi. Sú er hinsvegar raunin að verða hér í Staðarhrauninu og er ég ekki frá því að dúkurinn fyrir framan ísskápinn sé að verða aðeins eyddari heldur en restin af eldhúsinu og greinilegur lambaslóði eftir parketinu að sófanum og heldur betur rassadæld í sessunum.
Þar sem óvíst er að nokkur færsla verði færð hér inná dýrðarbloggið á morgun gamlársdag ætla ég að strengja hin árlegu nýjársheit hér á blogginu í dag (en raunverulega samt á miðnætti á morgun). Svo oft sem áður er náttúrulega loforðið um heilsusamlegt líferni og  algjört bann við sælgæti og jafnvel hugsunin um sælgæti er dauðasynd. Svo skal ræktin (heimilisræktin í ár) sótt af áfergju að minnsta kosti annan hvern dag svo aukakeppir fjúki af með feiknarhraða svo hægt sé að taka á móti sælgætisfjallinu þegar sjálfsstjónin er rokin útí veður og vind uppúr miðjum janúar. Ekki má svo gleyma lærdómsfríkinu sem á að sitja hér við skrifborðið sveitt af lestri og skrifum á meðan hnoðrinn eyðir tímanum hjá dagmömmunni svo að kannski sé möguleiki á því að útskrifast einhverntíma á komandi árum.
En að þessu frásögðu þá er um að gera að fara að tala um áramótamatinn sem samanstendur af rjómasoðnum RJÚPUM þetta árið, brúnuðum kartöflum, svokölluðu jólasalati og dýrindis rjúpnasósu. Á Nýjárs er svo að sjálfsögðu nýjársboð hjá tendó með þriggja rétta matseðli svo er bara ekki alveg ákveðið hvort hamborgarahryggurinn, drottningarskinkan eða hangikjötið sem allt liggur inní ísskápnum fræga verður á boðstólnum á þrettándanum. Síðan þar sem hitt má náttúrulega ekki liggja fyrir skemmdum er nauðsyn að hafa næs sunnudagsmat svona við tækifæri í janúar...því legg ég til að áramótin verði færð fram um einn mánuð og munu þá væntanlega áramótaheitin á þessum bænum taka gildi 1.febrúar í ár. 
Ég vona að þið hafið átt jafn gleðileg jól og við fjölskyldan og eigið eftir að eiga enn gleðilegra ár.

...sokkið í sorg og volæði og ætlað mér að ættleiða um 40 börn frá fátækari löndum hef ég nú tekið gleði mína og bjartsýni á ný. Ég lagði mitt af mörkum og vona að þið hafið gert það líka og þá er bara að snúa sér að bjartari málefnum og tími til kominn að færslan fari nú að færast neðar.
Mér líður eins og ég eigi táning sem er að fara að flytja að heiman langt fyrir aldur fram. Litla ljósið mitt er að fara til dagmömmunar í eina klukkustund á morgun og ekki laust við að smá hnútur geri vart við sig...hins vegar er hún mjög góðleg að sjá. Filippseysk kona sem hefur verið dagmamma hér í Grindavík í 10 ár. Benjamín gerði sér nú lítið fyrir í dag í heimsókn hjá henni og skreið beint uppí fangið á henni þannig að nú gæti nú verið að ég skilji einkasoninn eftir á meðan ég fer í skólann í næstu viku...fúff í öðru bæjarfélagi...hvernig er það nú?
Svo þarf nú ekki að tala um það að eftir þessa ræðu hér á undan eru náttla peningar heimilisins foknir útum gluggann og búið að endurinnrétta stofu heimilisins (upphaflega til að það væri hægt að koma 40 börnum fyrir á stofugólfinu) og nýtt sjónvarp með DVD keypt inní líkamsrækt (svo öll börnin gætu nú horft á sjónvarpið). Allir styrkir og rausnarleg framlög eru vel þegin.
Eitthvað hefur þessi færsla færst út fyrir það svið sem ég ætlaði mér en hin verður bara að koma á morgun...nú get ég farið að hlaða inn þegar ég er viss um að alllir eru búnir að lesa síðustu færslu svona 10 sinnum...en btw...heyrði það daginn eftir að verð disksins fer ÓSKIPT til Pakistan, þannig að ég vona að sem flesti eigi hann.

"...að hungursneyð ógni heillri þjóð."
Já, það verður ekki af því skafið, hjartað í mér er mjög lítið þessa dagana, jah, sem og aðra daga, það hefur nú aldrei talist mjög stórt nema ef ske kynni að tilfinningaflækja væri talin í stærð hjartans. Eftir pistil gærdagsins var ég á leið út af skrifstofunni þegar ég heyrði þetta lag óma um húsið. Ég settist fyrir framan sjónvarpið og horfði á þetta skelfilega myndband sem laginu fylgir. Þar með fóru um 3 klósettrúllur á einu bretti með tilheyrandi tára-, slef- og horblettum á gólfinu og hugmyndin um sætu kartöflurnar á aðfangadag fuku útí veður og vind og allt í einu kom uppí hugan sú hugmynd að ferðast til þriðja heimsins og gerast sjálfboðaliði yfir jólin og svelta mig þar til að fá á tilfinninguna hvernig lífið er í þessum löndum. Hver getur verið ósnortinn eftir svona myndband. En það sem bjargaði þessu litla sálartetri mínu var sú staðreynd að nokkrum dögum fyrr hafði ég borgað vatnsdropann minn og mun hann koma til með að hanga á myndaramma sem hangir á stofuveggnum út desember, einnig hafði ég myndast við það að borga þessa merkimiða sem maður fær senda á hverju ári fyrir jólin í von um að geta bætt lífsskilyrði nokkurra manneskja í neyð.

Það sem ég velti mest fyrir mér þessa dagana er það að þegar svona margt "frægt" fólk kemur saman skyldu þau syngja sem sjálfboðaliðar og þar með veita þessu þurfandi fólki aðstoð eða er þetta það sama og með Kristján Jóhannsson og frægu krabbameinsbarnatónleikana fyrir jólin í fyrra. Ef ég kaupi mér þennan disk til að styrkja aumingja fólkið sem varð sem verst úti í jarðskjálftunum um daginn get ég þá verið viss um að þau fái að njóta þess eða verða fyrst tekin 50% af í stefgjöld, síðan 20% í umsýslugjald og loks önnur 20% í það að fljúga fólki þangað til að afhenda þessi 10% sem eftir eru. Ég efast ekki um að margir af þessum söngvurum hafi gefið vinnu sína EN ef ekki allir á ég þá ekki rétt á því að vita það. Ef ég hefði vitað það að meira en helmingurinn af miðaverðinu sem það kostaði mig að fara á tónleika sem ég hélt að myndu renna til krabbameinssjúkra barna færi í að borga þeim sem eiga meiri pening en nokkur hefur gott af, þá hefði ég frekar lagt miðaverðið óskert inná reikning þar sem hann kæmist í réttar hendur.

Þetta er engin predikun kæru vinir, ég vil bara vekja athygli á því að á meðan við þjótum um kringluna og smáralind í leit að sem fallegustum og skemmtilegustum gjöfum sem við finnum fyrir vini og ættingja, væri þá ekki ágætt að staldra aðeins við, hugsa til allra þeirra er eiga um sárt að binda, margt af vestrænum völdum og borga vatnsdropann eða leggja inná reikning sem fer til fórnarlamba jarðskjálftans og skera heldur niður kílóafjöldann af konfektinu sem við komum svo til með að blóta í janúar þegar þau hafa hvort sem er bara sest utaná okkur.

Ég hvet alla þá sem hafa einhver tök á (sem er mjög líklegt að flestir hafi þar sem ég hafði það) að leggja lið til hjálpar og kaupa svo eina litla gjöf í lokin og setja undir jólatréið í Kringlunni. Hún á eftir að gleðja óendanlega mikið um jólin og hugsið um ykkar eigin börn og ættingja á meðan og sjáið til...hjartað mun stækka um mörg númer á tilfinningaskalanum.

...er tala á baðvog heimilisins sem er farin að nálgast hraðar með hverjum deginum. En eins og með svo margt annað er náttúrulega ekkert við því að gera fyrr en um áramótin, því ekki er nú hægt að byrja á einhverju heilsusamlegu, fæðu né hreyfingu fyrr en hægt er að tala um áramótaheit. Að því tilefni ætla ég að láta fylgja hér uppskrift af þeim LANGBESTU sætu kartöflum sem ég hef á ævi minni bragðað. Þetta meðlæti ætti kannski frekar að ganga undir nafninu eftirréttur og ekki laust við að lamandi verkur hafi skotist niður vinstri höndina (í huganum allaveganna) en þar sem þetta kemur ekki til með að vera á borðum nema einu sinni á ári héreftir ætti það nú ekki að koma að sök.
Mér hefur alltaf fundist brúnaðar kartöflur ógeðslega góðar og vil þær gjarnan með öllum mat, þó að soðnum fiski undanskildum. Og sælkerinn sem ég er, set ég alltaf rjóma í sykurbráðina svo þær verði nú aðeins meira djúsí og góðar...mmmmmmm...en þær brúnuðu kartöflur, og ég vil meina að ég búi til allra bestu brúnuðu kartöflur veraldar, þær komast ekki einu sinni með spírurnar þar sem þessar hafa ræturnar. Jedúddamía, ja ekki trúði ég því þegar mér var sagt frá því hvað þær væru góðar en freistaðist engu að síður til að hætta kengúrukjötinu á fjórðungsaldarafmælinu með því að láta reyna á góðgætið...þar með var ákveðið hvert meðlætið yrði á aðfangadag.

Sætar kartöflur:

12 venjulegar kartöflur
3 stórar sætar kartöflur
1 1/2 tsk vanilludropar
1/4 tsk salt
1/2 bolli bráðið smjör
1 tsk lyftiduft
1 1/2 bolli sykur + 3 egg þeytt saman.

Kartöflurnar soðnar og skornar í meðalstóra bita. Öllu síðan blandað saman, sett í eldfast mót og hitað í ofni í ca 20 mín. við 170 gráður C. Þetta má gera daginn áður og geyma í ísskáp.

ofan á:

3 msk bráðið smjör
1/4 bolli púðursykur
1 1/4 bolli kornflakes
1/2 bolli hnetur (ég notaði pecanhnetur)

Þessu blandað saman, sett afaná kartöflurnar og bakað aftur í ca 15 mín eða þar til gullið og heitt í gegn.

Voilá...Njótið vel...ef sælkeri ertu máttu ekki láta þetta framhjá þér fara

...að þessum feministum. Það er þannig komið að maður er hættur að geta stutt þá þar sem eins og svo margir aðrir ganga þeir oft of langt og núna bara út fyrir allt sem ég kalla einhverja rökhugsun. Að skamma forsætisráðherra fyrir að senda Unni Birnu heillaóskir fyrir hönd landa sinna finnst mér fyrir neðan allar hellur. Nei, ekki óska þeir henni til hamingju með þetta og vona sjálfsagt að þetta ár verði bölvun ein á ævi hennar og ef allt fer að óskum þá tekst henni vonandi ekki að safna neinum peningum fyrir neina helvítis góðgerðastarfssemi.

Ég meina hvurslags eiginlega heilaleysi er þetta, ég finn varla orð fyrir hneyksli. Það að heillaóskir ýti undir útlitsdýrkun kvenna hef ég nú aldrei tengt saman. Hins vegar er annað mál hvort forsætisráðherra gefur út að hann styðji fegurðarsamkeppni heilshugar. Það hefur hann ekki gert, en þó svo að einhver sé á móti "beljusýningu", getur hann nú óskað verðlaunabeljunni til hamingju.

Fyrir hönd minnar fjölskyldu vil ég nýta tækifærið og óska Unni Birnu innilega til hamingju með titilinn Miss World, sem hún á svo sannarlega skilið.